Herhaling: één keer opschrijven, vaak doen

Vier keer vooruit? Dan schrijf je niet vier keer "vooruit" op, maar "herhaal 4 keer: vooruit". Dat is een herhaling, in het Engels een loop.

Waarom herhalen zo handig is

Computers zijn goed in saai werk: honderd keer hetzelfde doen zonder te klagen. Maar als jij honderd keer dezelfde opdracht moet opschrijven, is het programmeren zelf saai en foutgevoelig. Een herhaling lost dat op. Je schrijft één keer op wát er moet gebeuren en één keer hoe váák. Wil je later vijf in plaats van vier stappen, dan verander je één getal in plaats van een hele rij pijlen.

Soorten herhaling

De eenvoudigste vorm is "herhaal een vast aantal keer". In Bo de dino (prehistorie) is dat de herhaal-tegel met een getal erop. Soms weet je van tevoren niet hoe vaak: "herhaal tot je bij de muur bent" of "herhaal zolang er nog eieren liggen". Die vorm komt in de Romeinen (blokken). In Python heten die twee vormen for en while, en dat leert je kind in de stoomtijd (van blok naar tekst).

In een herhaling kan meer dan één stap staan. Een trappetje is "omhoog, naar rechts" en dat drie keer. Dat is het moment waarop kinderen ontdekken dat een patroon zien (zie volgorde) en een herhaling maken hetzelfde is.

De valkuil: de herhaling die nooit stopt

Een herhaling die "zolang" iets waar is doorgaat, kan per ongeluk eeuwig doorgaan als dat iets nooit verandert. Dan lijkt de computer vast te lopen. Progio stopt zo'n programma na drie seconden en legt uit wat er waarschijnlijk aan de hand is. Dat klinkt als een foutje, maar het is een van de leerzaamste momenten: je kind moet bedenken wanneer de herhaling had moeten ophouden.

Zo oefen je het in Progio

Level 8 en 9 van Bo de dino gaan over herhalen: een lange rechte weg en een trappetje. Drie sterren krijg je alleen als je de herhaal-tegel ook echt gebruikt; wie alles los tikt, haalt het vuur wel, maar krijgt twee sterren en een tip dat het korter kan. Zo leren kinderen niet alleen dát herhalen bestaat, maar ook wanneer het loont.